Героин Heroin
Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў
Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.
Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.
Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.
Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.
| Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету. |
Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.
І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!
Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.
Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.
Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.
У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.
На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!
Закладки, шприцы, кикер, димедрол, прущие вещества и все остальные слова в помощь! Надеюсь, текст будет интересен!
Сидел я, дорогие мои, на краю крыши одного высотного здания. В руках заправленный в шприц наркотик, который просился в вены. Но я решил сделать шаг вперед и бросить это дерьмо. Прощай, героин, ты больше не моя. Я для себя решил, что теперь буду ебашить только прущие вещества. И никаких больше закладок!
Героин был моей страстью, моей зависимостью. Каждый день я внюхал его запах и искал новые дозы. Без него не мог представить свою жизнь, это было моей второй половинкой. Но в один прекрасный день я понял, что это не жизнь, а погребение в гробу. Я решил искать новые ощущения, новые эмоции.
Вначале я попробовал кикер - это был настоящий вумат, который заставлял меня летать без крыльев. Кокаин стал моим компаньоном по жизни, с которым я не хотел расставаться. Уже не было места для героина, у меня было что-то сильнее. Но и этого не хватало.
Однажды я услышал о димедроле. Это был новый уровень, новый пик опьянения. Я решил его попробовать, и это был самый безумный опыт в моей жизни. Я попал в другую реальность, я увидел то, чего раньше не мог представить. Я чувствовал себя как бог, который контролирует свою судьбу.
Но и димедрол был недолгим удовольствием. Мне нужно было еще больше, еще сильнее. Я искал новые закладки, новые способы уйти от реальности. Я нашел шмаль - простую марихуану, которая казалась мне детской игрушкой после всего, что я уже пробовал.
Шмаль стал моим спасением, моим маленьким утешением. Я уже не хотел ебашить на полную, я хотел просто расслабиться и забыться. Марихуана давала мне эту возможность. Я курил ее каждый день, чувствуя, что мир вокруг меня принимает меня таким, какой я есть.
Но, как и все в этой жизни, и шмаль перестал мне давать того, чего я хотел. Я стал искать новые вещества, новые способы отрываться от реальности. Я пробовал все, что только можно было найти. Но ничто не приносило такого удовольствия, как первый кикер, первый димедрол или первая закладка.
Теперь я стою на этой крыше, и держу в руках заправленный шприц. Знаете, что я понял? Я понял, что наркотики - это просто пустота. Это ложь, которая обманывает нас и заставляет думать, что мы наслаждаемся жизнью. Но на самом деле, они отнимают все. Все, что действительно ценно.
Я бросил шприц на землю и решил больше не возвращаться к этой чертовщине. Я решил просто быть собой и искать счастье в маленьких вещах.
Теперь я смотрю вниз на всех тех, кто все еще ебашит наркотики. Ищите счастье в настоящем, а не во вкусных, но опасных таблетках и порошках.
Желаю вам всем силы и мудрости, чтобы пройти через все преграды и стать счастливыми! Будьте собой, ищите свое предназначение и бросайте героин, кикер и все остальное!
